Jovan Grčić bio je srpski pisac, književni i pozorišni kritičar, prevodilac i gimnazijski profesor. Rođen je u Vukovaru 1855. godine, gde je završio i osnovnu školu. Gimnaziju je započeo u Vinkovcima, a maturirao u Novom Sadu. Po želji oca Pavla, advokata, studirao je pravo na fakultetu u Gracu, koji je završio 1876. godine. Posle očeve smrti seli se u Prag, sa namerom da polaže doktorski ispit. Međutim, dobija poziv iz Novog Sada da počne da radi kao gimnazijski profesor. Dolazi do zaokreta u njegovoj karijeri, jer on prihvata ovaj posao i odlazi u Budimpeštu radi polaganja ispita vezanih za profesuru. Karijeru je započeo u Srpskoj gimnaziji u Novom Sadu 1877. godine, a predavao je srpski, nemački, mađarski, te klasične jezike – latinski i starogrčki sa književnošću, sve do preranog penzionisanja 1901. godine.
Književni rad Jovan Grčić počinje dosta rano, već kao srednjoškolac, a prve pripovetke počinje da objavljuje tokom studija. Javor, Letopis Matice srpske, Branik, Brankovo kolo, Srpski književni glasnik samo su neki od književnih časopisa u kojima je objavljivao svoje književne, pozorišne i muzičke kritike. Ne samo što je sarađivao sa ovim književnim časopisima, već je i pokrenuo časopis Stražilovo 1885. godine, čime je značajno doprineo razvoju kritičke književne misli.
Uoči Prvog svetskog rata odlazi u Zagreb gde nastavlja da se bavi književnim radom, objavljuje kritike i piše za lokalne novine. 1928. godine vraća se u Novi Sad, gde se bavi prevodilačkim radom i prevodi dela sa mađarskog i nemačkog jezika, a vraća se i profesorskom pozivu, te predaje u Ženskoj gimnaziji.
Godine 1887. postaje član Matice srpske i u više navrata bio je u odboru Letopisa Matice srpske.
Njegova ljubav prema pozorištu ne ogleda se samo u dramskim delima i pozorišnim kritikama koje je pisao, već i u aktivnom zalaganju za unapređenje novosadskog pozorišnog života, budući da je dugo godina bio predsednik Društva za Srpsko narodno pozorište.
Umro je 5. februara 1941. godine i sahranjen je na Uspenskom groblju u Novom Sadu.
Neka od njegovih najznačajnijih dela vezanih za istoriju književnosti su: Kratka istorija rimske književnosti (1882), Kratka istorija stare grčke književnosti (1883), Istorija srpske književnosti (1903). Autor je i značajnih rečnika: Rečnik srpskog i mađarskog jezika u dva toma (1902. i 1904), Srpsko-nemački i Nemačko-srpski rečnik (1905) i Rečnik stranih reči (1904).
Kao najznačajniji segment rada Jovana Grčića izdvaja se njegov doprinos razvoju pozorišta kod nas. Samo kroz književnu i pozorišnu kritiku napisao je i objavio bezmalo tri hiljade prikaza, ogleda i studija. Takođe, preveo je preko četrdeset pozorišnih komada, koji su igrani u Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu, a bio je i reditelj i dramaturg.
Njegova najpoznatija originalna dramska dela su: Kavrga, slika iz seoskog života u tri čina, objavljen 1888. godine i Odmetnik, istorijska drama u pet činova, objavljena 1902. godine.
Sva dela Jovana Grčića pronađite OVDE.