Nikolaj Vasiljevič Gogolj (1809–1852) smatra se jednim od najpoznatijih pisaca XIX veka i utemeljivačem ruskog realizma. Ostavio je dubok trag u evropskoj i svetskoj književnosti, a naročito je snažno uticao na stvaralaštvo Dostojevskog, Tolstoja i Čehova. U svojoj prozi kroz satiru, grotesku i fantastiku razobličava društvene mane, sudbinu ruskog činovništva i plemstva, položaj „malog čoveka”, uz oštru kritiku birokratije i korumpiranog sistema. Među njegovim najznačajnijim delima izdvajaju se romani Mrtve duše i Taras Buljba, drame Revizor i Ženidba, kao i pripovetke Šinjel i Nos.